kort weekoverzichtje

alweer is het een hele tijd geleden maar we zitten hier echt niet meer stil. vorig weekend zijn we op zaterdag naar safranbolu gegaan. dat is een klein gezellig stadje op 3u rijden van ankara. we vertrokken om 7u30 en hoe dichter we kwamen, hoe sneller mijn hart ging slaan. we waren namelijk op weg naar de stad van hakan en hij zou er ook zijn, ik zou hem terugzien na een lange 3 jaar! ik had er al zitten over vertellen en fantaseren aan leen, maar toen het zover was, sloeg mijn maag toch nog eens 2 toertjes rond... ik belde hem wakker en we spraken een plaats en uur af, hij was niet op tijd en na een laaaaang uur kwam hij op zijn gemakje aanwandelen. hoe erg ik ook gedacht had dat zou veranderd geweest zijn, niks was veranderd, alleen zijn haarkleur was van blond naar zwart (natuurlijk) gegaan. hij leidde ons uiteindelijk een hele dag rond in zijn klein oud maar meeeeeeega gezellig stadje. hoe meer uren er voorbij gingen, hoe meer wij echt tot rust kwamen, eindelijk weg uit de drukte van ankara, the capital! na nog een klein privéfeestje (we stonden om 20u alleen in een discotheek te dansen op de beats die hakan draaide :)) namen we om half 12 opnieuw de bus naar ankaracity. de zondag moesten we alweer vroeg uit de veren want gökhan, kemal en çetin, 3 turkse jongens met wie we stage doen, hadden een barbeque gepland. om 11u stipt stond leen bij hen aan de auto, om 11u12 stipt stond ik er ook :) eerst inkopen doen, alleen dat was al een festijn! we hadden eten voor 10 man en drinken voor 20!! de jongens weigerden dat we er ook meer iets van betaalden omdat wij hun gasten zijn hier. dat komt hier ongelooflijk veel voor, als we samen met turkse jongeren gaan eten, iets drinken of gelijk wat doen, zij betalen altijd alles voor ons omdat wij de gasten zijn in hun land... ik vind dat wel heel erg wennen, als zelfstandig westers meisje is dat wel 1 keer leuk, de 2e keer ook nog maar de 3e keer krijg ik het al op mijn zenuwen :)

de barbeque was heel leuk, het was ongelooflijk gezellig alleen net iets veeeeeeeeeel te koud :p ze hadden voorspeld dat het 13 graden zou worden, veel te koud voor een bbq dus, maar leen vond dat het wel warmer zou aanvoelen, en daar zaten we dan allemaal te bevriezen ;) maar we hebben wel een heel leuke dag gehad!

na de bbq zat de koude gewoon in onze botten maar we spraken toch nog af met hakan en zijn neef die de zondagochtend naar ankara was gekomen. ook de maandag zagen we hakan en zijn neef terug. amai maar ik heb nog nooit een jongen ontmoet die zoooooo graag shopt! ongelooflijk we begonnen om 3u en om half 10 had hij er eindelijk genoeg van :) maar het leuke was wel dat zijn zus ook mee was maar vooral onze opinie interesseerde hem, zijn zus, die keek naar kleren voor zijn oma zei hij :p

dinsdag moesten we toch maar eens wat bekomen want we hadden toch al een aantal avonden slaaptekort gehad en er waren een aantal mensen in belgie zot aan het worden omdat we maar niet meer online kwamen ;)

op donderdag vertrok ik naar istanbul omdat rosemie me kwam bezoeken vanaf de vrijdagnamiddag. ik wilde haar op een, ook voor mij, vreemde luchthaven ophalen zodat ze daar niet verloren liep in de, soms toch wel gevaarlijke, wereld van istanbul.

heel eenvoudig stapte ik op de bus in ankara en ik vond het zomaar vanzelfsprekend dat ik 6u later in istanbul zou rondlopen. we nemen hier zomaar bussen naar overal in het turkse land, voor een spotprijsje, en daardoor stond ik er niet bij stil dat ik opnieuw naar de bloedmooie, mysterieus, multiculturele stad istanbul, waar iedereen toch van droomt, ging...

het werd een fantastisch weekend met een perfecte combinatie van cultuur, "natuur" (bosphorus) en amusement savonds! we hadden het de zaterdagavond getroffen, turkije had namelijk net gewonnen tegen griekenland (voetbal) en ooooveral was het feest op straat! het was alsof ze de wereldbeker gewonnen hadden, iedereen de straat op met vlaggen, toeters en bellen, en alle kruispunten werden geblokkeerd! ongelooflijk maar zalig om te zien!!

zondagnacht terugkomen met de bus en maandagochtend alweer op stage staan was even hard, zeker aangezien ik dan maandagmiddag toch aan neus keel en oren begon te voelen dat we een boottocht in de wind gemaakt hadden ;)

nog een aantal foto's want ben doodop en ga toch maar eens in mijn bed kruipen :)

istanbul, juweeltje tussen europa en azië

we hebben een hele tijd niks laten weten, maar het wordt hier elke week drukker...

donderdagavond was het zover, mijn zus kwam op bezoek! met een klein hartje ging ik haar ophalen in de luchthaven, maar uiteindelijk verliep alles vlekkeloos, wat ze hier ook zeggen dat het onveilig is om alleen savonds rond te lopen, we hebben hier toch nog niks ernstigs meegemaakt...

vrijdag vertrokken we in 2 delen (vero en ik rond de middag, leen en hatice savonds na hun stage) richting istanbul. ongeveer 6u op de bus zitten om aan te komen in een goedkoop hotelletje maar het kon niet perfecter gelegen zijn. midden tussen de prachtige aya sofia, topkapi, blauwe moskee, basilica cisterna, grandbazaar, galatabrug en toren...... echt middenin het toeristische centrum en dat voor echt geen geld!

vrijdagavond spraken vero en ik nog af met een vriend van 1,5jaar geleden van op vakantie, berke, dat was wel even spannend maar erna was het wel super om contact met hem op te nemen want hij wist de echt leuke plekjes in de stad zijn! zaterdag startten we met de paraplu boven ons hoofd maar rond de middag mochten we al op zoek gaan naar een goedkope nep-zonnebril want de zon maakte de bosphorus tot een stralende oppervlakte, gewoonweg prachtig! zaterdagavond nam berke ons mee naar 1 der hipste clubs in de stad, crystal club. en inderdaad heel hip, leuk en modern ingericht en met heeeel erg wisselend volk aanwezig. het werd een leuke avond, alleen sloeg de vermoeidheid van een dag de hele stad door te trekken toe. ervoor hadden we wel een heel romantisch dinner met de 4 meiden, we werden bediend als koninginnen en onze tafel stond vol met tussendoortjes, kaasjes, brood, groenten, fruit.... alles wat we wilden konden we er krijgen voor een prikje of zelfs gratis met ondertussen een oogverblindend uitzicht over het water dat de 2 europese delen van istanbul splitst.

zondag waren we nog meer vermoeid maar opnieuw maakten we er een mooie dag van, alleen jammer dat we onze paraplu nooit ver weg konden steken... we bezochten dolmabahce palace en spraken af met fatih en remzi, 2 vakantievrienden van leen. zij toonden ons kiz kulesi, een klein eilandje in de bosphorus met een leuke legende en een mooi uitzicht. erna namen we nogmaals een lekkere maaltijd en gingen we met ons 4tjes nog even nagenieten op de kleine kamer van vero en ik. leen en hatice vertrokken de zondagnacht nog terug naar ankara zodat hatice de maandagochtend "fris" op haar stage kon verschijnen. vero en ik vielen al snel in slaap en vertrokken pas maandagochtend richting ankara.

vrijdagavond gingen we allen samen eten in ankara-city, wat toch weer iets anders was dan istanbul. veel merkten we er echter niet van, aangezien we nog recuperatietijd nodig hadden. dinsdag toonde ik nog snel de belangrijkste bezienswaardigheden in ankara aan vero en dinsdagnamiddag verliet ze me dan alweer. het doet heel raar om haar terug "kwijt" te zijn. we missen hier eigenlijk niks van thuis, maar als we iemand even bij ons gehad hebben en die dan weer moeten laten gaan, is het wel weer even wennen. goed was dat leen en ik woensdagnamiddag al een halve dag vrij hadden van onze stage zodat we het grootste shoppingscentrum van ankara, ankamall, binnenstebuiten konden keren om te eindigen in de cinema bij een volledig verkeerd gekozen film. Will Smith bracht ons, tussen al onze aankoopzakken met een goed gevulde maag, met the presuit of happyness, een gigantisch schuldgevoel....

vandaag weer een dagje koffie drinken, even rondlopen en patienten kijken om te eindigen bij het uitwisselen van belgische cote d'or voor turkish delight. morgen is onze laatste dag op neurologie, dat betekent dat we al aan de helft van onze stagedagen zitten. maandag beginnen we dan op pediatrie, misschien verloopt de communicatie met die patienten iets vlotter dan op neuro... :p