we hebben een hele tijd niks laten weten, maar het wordt hier elke week drukker...
donderdagavond was het zover, mijn zus kwam op bezoek! met een klein hartje ging ik haar ophalen in de luchthaven, maar uiteindelijk verliep alles vlekkeloos, wat ze hier ook zeggen dat het onveilig is om alleen savonds rond te lopen, we hebben hier toch nog niks ernstigs meegemaakt...
vrijdag vertrokken we in 2 delen (vero en ik rond de middag, leen en hatice savonds na hun stage) richting istanbul. ongeveer 6u op de bus zitten om aan te komen in een goedkoop hotelletje maar het kon niet perfecter gelegen zijn. midden tussen de prachtige aya sofia, topkapi, blauwe moskee, basilica cisterna, grandbazaar, galatabrug en toren...... echt middenin het toeristische centrum en dat voor echt geen geld!
vrijdagavond spraken vero en ik nog af met een vriend van 1,5jaar geleden van op vakantie, berke, dat was wel even spannend maar erna was het wel super om contact met hem op te nemen want hij wist de echt leuke plekjes in de stad zijn! zaterdag startten we met de paraplu boven ons hoofd maar rond de middag mochten we al op zoek gaan naar een goedkope nep-zonnebril want de zon maakte de bosphorus tot een stralende oppervlakte, gewoonweg prachtig! zaterdagavond nam berke ons mee naar 1 der hipste clubs in de stad, crystal club. en inderdaad heel hip, leuk en modern ingericht en met heeeel erg wisselend volk aanwezig. het werd een leuke avond, alleen sloeg de vermoeidheid van een dag de hele stad door te trekken toe. ervoor hadden we wel een heel romantisch dinner met de 4 meiden, we werden bediend als koninginnen en onze tafel stond vol met tussendoortjes, kaasjes, brood, groenten, fruit.... alles wat we wilden konden we er krijgen voor een prikje of zelfs gratis met ondertussen een oogverblindend uitzicht over het water dat de 2 europese delen van istanbul splitst.
zondag waren we nog meer vermoeid maar opnieuw maakten we er een mooie dag van, alleen jammer dat we onze paraplu nooit ver weg konden steken... we bezochten dolmabahce palace en spraken af met fatih en remzi, 2 vakantievrienden van leen. zij toonden ons kiz kulesi, een klein eilandje in de bosphorus met een leuke legende en een mooi uitzicht. erna namen we nogmaals een lekkere maaltijd en gingen we met ons 4tjes nog even nagenieten op de kleine kamer van vero en ik. leen en hatice vertrokken de zondagnacht nog terug naar ankara zodat hatice de maandagochtend "fris" op haar stage kon verschijnen. vero en ik vielen al snel in slaap en vertrokken pas maandagochtend richting ankara.
vrijdagavond gingen we allen samen eten in ankara-city, wat toch weer iets anders was dan istanbul. veel merkten we er echter niet van, aangezien we nog recuperatietijd nodig hadden. dinsdag toonde ik nog snel de belangrijkste bezienswaardigheden in ankara aan vero en dinsdagnamiddag verliet ze me dan alweer. het doet heel raar om haar terug "kwijt" te zijn. we missen hier eigenlijk niks van thuis, maar als we iemand even bij ons gehad hebben en die dan weer moeten laten gaan, is het wel weer even wennen. goed was dat leen en ik woensdagnamiddag al een halve dag vrij hadden van onze stage zodat we het grootste shoppingscentrum van ankara, ankamall, binnenstebuiten konden keren om te eindigen in de cinema bij een volledig verkeerd gekozen film. Will Smith bracht ons, tussen al onze aankoopzakken met een goed gevulde maag, met the presuit of happyness, een gigantisch schuldgevoel....
vandaag weer een dagje koffie drinken, even rondlopen en patienten kijken om te eindigen bij het uitwisselen van belgische cote d'or voor turkish delight. morgen is onze laatste dag op neurologie, dat betekent dat we al aan de helft van onze stagedagen zitten. maandag beginnen we dan op pediatrie, misschien verloopt de communicatie met die patienten iets vlotter dan op neuro... :p
No comments:
Post a Comment